Louise Verhoef (1952)  ziet kunst als een uitingsvorm om het leven, de maatschappij, beter te doorgronden en als een bijdrage aan verandering. Soms door kritisch te zijn op de gevestigde orde. In zijn algemeenheid richt kunst zich op schoonheid door compositie, vorm en kleur. Hoewel Verhoef niet ongevoelig is voor schoonheid is haar drive een mening te uiten. Anno 2016 over “urban population”. Mensen in een verstedelijkte omgeving waar isolement en vereenzaming op de loer ligt, maar waar je je met creativiteit kunt onderscheiden. Met snelle  toetsen, kleur  en lijnvoering geeft zij uiting aan het idee.